|
ELİ ÖPÜLESİ ANALAR BABALAR, HATIRI VAR OLASI AKRABALAR.
Şairini bilmediğim bir şiir geçti elime. İlk dinlediğimde çok düşündürdü beni. Acaba ne kadar iyi bir evlat olabiliyorum diye sordum kendi kendime. Bilirsiniz, cenaze evlerinde ağlaşır durur insanlar. Biz biliriz ki ateş düştüğü yeri yakar.
Kolay mı, bir daha asla göremeyeceksindir sevdiğin ananı, babanı, kocanı Yıllarca aynı yastığa baş koyduğun eşini. "Ölen her kiminse bir daha ona seslenemeyeceksin, elinden öpemeyecek, dizinde ağlayamayacaksındır. Hiç kolay değil elbet, bunları kabul etmek. Ama bir de ilişkin iyi değilse ölen kişiyle, o hayattayken üzerine düşenleri yapmadıysan vay haline.
Lütfen Anne Babanıza Ailenize Akrabanıza iyi bakın ve onları incitmeden Yaşamınıza devam etmeye çalışın. Uzaklardaysanız sizden Çok şey istemezler sadece bir telefonunuz hal ve hatırlarını almanız dahi bir nebze olsun yeter.
HOR GÖRME ANAYI BABAYI
Hor görme anayı babayı sakın,
Boş yere ağlama ,öldükten sonra
Anaya, babaya sağ iken bakın
Boş yere üzülme, öldükten sonra
İncittin onları yaşarken lakin
Yanında olmadın onlara yakın
Sel gibi gözyaşın döküyor bakın
Ne yara mendille sildikten sonra
Oğlan kız everdi, düğünler yaptı
Borçlandım diye nal, davar sattı
Kazancına ortak malına kattı
Ne yarar mirası yedikten sonra
Hanımdan korktun, eve almadın
Bayramdan bayrama hatır sormadın
Yavrum diyen sese layık olmadın
Unuttun onları düğünden sonra
Duydum ki "babamız öldü" dediler
Toplandı komşular, dostlar geldiler
Allah'a yakarıp dua ettiler
Sen niye geldin ki, öldükten sonra
Gelin canlar dostlar, şöyle oturun
Beşyüz pide, beşyüz ayran getirin
Helal olsun dostlar, yiyin, bitirin
Elalem gerçeği bildikten sonra
Yaşarken vermedi, ölünce yedir
Düğün mü bayram mı, bu yemek nedir?
Bir Kuran okut, bin de Amin dedirt
Ne yazar mezara girdikten sonra?
|